Kunnen jullie jezelf even voorstellen?
Gerrit Knol: “Ik heb dertig jaar managementervaring in de verzekeringsbranche en ben de leergang Coaching voor Professionals gaan doen om in mijn werk mensen beter te begeleiden. Toen ben ik gescheiden, mijn baan kwijtgeraakt, werd mijn vader ernstig ziek en verloor ik mijn broer. En toen ik vlak daarna bij een val op het ijs mijn been brak, ben ik ook lijfelijk tot stilstand gekomen. Mijn hobby is het houden van postduiven. Als 55-jarige vond ik daardoor een nieuwe baan: ik ben nu hoofdredacteur van een weekblad voor postduivenhouders. Op mijn bucketlist voor 2015 staat: vrijdagen vrijhouden om coachgesprekken te gaan doen.”
Hanneke Toemen: “Ik werk al dertig jaar als HR-professional aan de Universiteit Utrecht, de allerleukste baan die je je kan voorstellen. En toch ga ik hem opzeggen, want als ik niks doe gaat het zo nog twaalf jaar door met op mijn vrije dag wat coaching ernaast. Ik dacht steeds vaker: ik wil onderzoeken of ik naast coaching ook een compleet HR-traject van kop tot staart zelf kan doen.”
Hoe heeft de leergang Coaching voor Professionals jullie bij elkaar gebracht?
Hanneke: “Tussen de blokken van drie dagen in was het de bedoeling dat we in leerteams van vier mensen samen aan het werk gingen, een beetje intervisie-achtig. De teamvorming werd aan onszelf overgelaten. Gerrit en ik zaten vanaf het begin naast elkaar. Dat voelde prima, dus zijn we samen in een leerteam gegaan met twee anderen. De andere twee teams zijn uit elkaar gevallen, maar wij maakten de actieve afspraak dat we elkaar niet zouden loslaten.”
Jullie hebben totaal verschillende achtergronden qua werk.
Hanneke: “We hebben dezelfde leergang gedaan maar zijn heel verschillend. We willen ons als eenpitters anders in de markt zetten dan alleen met coaching, omdat je dan een beeld krijgt bij de speciale kennis en kunde die er met jou binnenkomt. Willy is coach, MfN-mediator en trainer, ze komt uit de agrarische sector. Ze werkt al ruim dertig jaar met en voor zelfstandige ondernemers en is senior organisatiecoach bij LTO Noord. Nu gaat ze haar coachbedrijf uitbreiden met mediation. Rutger is van huis uit ingenieur. Vanuit het coachen van technische professionals groeide hij in het coachvak. Nu wil hij zich profileren met interim-management in de technische sector. Door de leergang Coaching voor Professionals heeft hij zijn consultingbaan bij Yacht opgezegd. En dat met een vrouw, twee kinderen en een hypotheek!”
Gerrit: “Willy weet hoe boeren denken, dat neemt ze mee in haar coachwerk. Als team vormen we dat soort ideeën in onze gesprekken omdat we bij elkaar doorvragen.”
Hoe kwam het idee van De CoachCombinatie op?
Hanneke: “We wilden na de leergang allemaal naast ons werk iets met de opleiding doen. Kijkend naar de zakelijke kant hadden we het erover hoe je jezelf in de markt zou kunnen zetten. En waarom zou je dat alle vier apart gaan uitzoeken? We wilden niet samen in één bedrijfspand of zo, ik zie de CoachCombinatie als een paraplu: samen één website, gezamenlijke visitekaartjes, intervisie…”
Gerrit: “… hoe werk je samen, wat doe je met tarieven, wat doen we wel of niet, hoe profileren we ons? Rutger is heel erg goed in teams, Willy erkend mediator, Hanneke sterker in loopbaantrajecten, en ikzelf doe 1-op1-gesprekken. Het is toevallig dat we elkaar zo aanvullen, en je kunt naar elkaar verwijzen. Maar verder hebben we onze eigen activiteiten en staan we ook apart ingeschreven bij de Kamer van Koophandel.”
Wat voegt jullie onderlinge samenwerking toe?
Hanneke: “Het verschil tussen je voornemen iets te doen en echt voor je dromen te gaan. Het is fijn om daarin geprikkeld te worden door anderen. Dat heb je privé ook wel, maar wij zijn opgeleid tot coach. En omdat we niet diep in elkaars leven zitten, kan je rücksichtsloser de ander een schop onder zijn kont geven als die vrijblijvend intellectueel aan het keuvelen slaat! Dit helpt om ons neer te zetten en te ontwikkelen als coach. Ik had dit team nodig om dat gevoel van urgentie op te volgen en mijn baan op te zeggen. Willy, Rutger en Gerrit zijn warm en ondersteunend nu ik iets nieuws ga proberen. Dit team is mijn thuisbasis, ik kan mijn onzekerheden en vragen aan hen kwijt.”
Gerrit: “Het zat al langer mis, zowel privé als in mijn werk, maar je blijft zitten. In het leerteam vroegen ze door: ‘Wat wil je echt? Wat heb je nodig om te leven, ademen, groeien?’ Door het vertrouwen in het team durfde ik dat aan te geven. En als wij Rutger niet de goede vragen hadden gesteld, had hij niet de beslissing genomen om zijn baan op te zeggen en een mini-sabbatical te nemen. Drie maanden later vond hij een baan bij TNO, waar hij nu veel gelukkiger is. Daarnaast werkt hij ook als coach en trainer.”
Hanneke: “En toen Willy geïnteresseerd raakte in een andere functie, kon ik haar als HR-professional helpen.”
![](https://www.schoolvoorcoaching.nl/wp-content/uploads/pexels-olly-3830752-edited-scaled.jpg)
Draagt de samenwerking ook bij in jullie professionalisering?
Hanneke: “Tijdens de leergang krijg je allerlei technieken aangereikt en dan moet je vlieguren gaan maken. We komen één dag per twee maanden bij elkaar om technieken te oefenen, zakelijk bij te praten en te werken aan onze professionalisering. We geven elkaar tips over interessante artikelen en zijn al eens samen naar een workshop geweest. Je helpt elkaar zo antwoorden op vragen te vinden. Het is een veilige manier om meer ervaring op te doen als coach.”
Gerrit: “Die ene dag is onwrikbaar, die zeg je niet af. En als bij een ander het commitment wat minder is, spreek je elkaar erop aan.”
Is het altijd koek en ei?
Hanneke: “We hebben ook wel eens verschil van mening hoor, over het logo of over de website. Daar maken we procesafspraken over. In een team op het werk heeft iedereen een eigen rol: het hoofd van de afdeling, de secretaresse. In ons team is dat niet zo. We hebben geen functionele relatie en geen leider. De CoachCombinatie is voor ons allemaal een side-event dus er hangt ook geen salaris, status of promotie aan. Wel kun je onbewust een bepaalde positie gaan innemen in je team. Ikzelf moet oppassen dat ik niet ga moederen. Rutger is de techneut die meer hangt naar processen, protocol en resultaat. Dat kan zich uiten in iets ongeduldigs, en dan zorg ik ervoor dat ik niet te lang ergens over doorpraat. Het belangrijkste is om goed ervoor te waken dat iedereen met zijn typische ‘ik’ tot zijn recht kan komen. Dat is een opdracht aan onszelf, en aan ieder team.”
Gerrit: “En bij ons is er ook de vrije wil om bij elkaar te zijn: wij kunnen het teamwerk wat makkelijker realiseren omdat er geen dwang of noodzaak is. Vrijheid van handelen is de essentie.”
Hebben jullie nog tips voor het opzetten van een goed werkend team?
Hanneke: “Een randvoorwaarde is dat we regelmatig dubbel liggen van het lachen. We hebben er ongelooflijke lol in, nemen elkaar op de hak en plagen elkaar. Het is jammer dat niet alle collega’s in de leergang dat veilige thuisbasisgevoel hebben vastgehouden. Het vormen van een leerteam kan je zien als een verplicht onderdeel van de leergang, maar je zou er ook in kunnen investeren. Nu ik er zo over nadenk, misschien was het wel aardig geweest als er in de leergang ook een keuzemodule zou zitten als ‘En hoe nu verder – hoe pak je het aan om echt iets met je coachvaardigheden te gaan doen?’ Of een terugkomdag voor leerteams.”
Gerrit: “Nou, daar kan School voor Coaching ons bij dezen voor inhuren!”
Meer informatie:
www.coachcombinatie.nl
![Coaching voor Professionals](https://www.schoolvoorcoaching.nl/wp-content/uploads/header-opleiding-960x449.jpg)